Sensorcluster, Wethouder Hoogeveen gaat diep door het stof

Na alle kritiek door de raadsleden ging wethouder Maurice Hoogeveen diep door het stof om de raadsleden duidelijk te maken dat het een eenmalige misstap was. “Ik had u vaker en eerder en op meer momenten moeten informeren. Dat ik dat niet gedaan heb reken ik mijzelf aan en daarvoor bied ik mijn verontschuldigingen aan. U hebt de vinger op de zere plek gelegd en mij een spiegel voor gehouden.”

Vervolgens gaf de wethouder een overzicht van hetgeen hij had gedaan en wat er verkeerd was gegaan. In juni 2013 had de raad uitgebreid gesproken over het fenomeen sensor technologie en waren er afspraken gemaakt tussen raad en college over de uitwisseling van informatie. Voor die afspraken was geen geld gereserveerd. “Daarom zijn die afspreken nooit van de grond gekomen,” zegt de wethouder.

Eind 2015 verschijnt het rapport Berenschot, waar door verschillende fracties naar is gevraagd. In onze ogen was dit rapport onvolledig. Daarom is het rapport niet aan de raad overhandigd, omdat we eerst de achterliggende cijfers boven tafel wilden hebben, om de raad juiste en volledig te kunnen informeren. Bovendien had de raad van toezicht liever niet dat het rapport gepubliceerd zou worden omdat men bezig was met het binnen halen van interessante projecten en zich concentreerde op nieuw verdien modellen. Maar de situatie sloeg om. SNN wilde geen subsidie geven omdat de administratie niet op orde was en INCAS 3 was in financieel zwaar weer terecht gekomen.

wethHoogeveen          Wethouder Hoogeveen gaf toe dat hij op de gehele gang van zaken “anders een actiever had moeten sturen.” Volgens de wethouder waren er voor de problemen met het sensorcluster een reeks van oorzaken aan te wijzen. De betrokken partijen stonde met de ruggen tegen elkaar. Ze werkten vanaf eilandjes. Ze zochten te laat of helemaal gen toenadering tot elkaar. De instroom van studenten voor de sensoropleiding viel tegen. En nieuwe wettelijke regels stonden een meer zelfstandige opleiding in de weg. De wethouder betoogde nogmaals, “Ik voel mij verantwoordelijk voor de gang van zaken en biedt u daarvoor mijn verontschuldigingen aan. Dat moet ik voortaan anders doen en daar mag u mij aan houden.”

Hij was binnen het college portefeuillehouder van het sensordossier. Dat wekte de indruk van solistisch handelen. Daarom stelde Hoogeveen voor om, zoals dat ook was in het vorige college, om binnen het college weer met bestuurlijke duo’s te werken. Om elkaar zo scherp te houden op de gang zaken bij belangrijke dossiers. Bovendien wilde hij bij belangrijke dossiers eerst met de raad discussiëren over de aanpak van het proces. Om te voorkomen dat deze informatie op de stapel komt bij de raad, zal hij duidelijk maken dat dergelijke brieven geagendeerd dienen te worden. Want dan kan er een gesprek plaats vinden over de aanpak van belangrijke dossiers.

De wethouder gaf tenslotte toe dat het debat ”hem niet in de kouwe kleren was gaan zitten.” Maar ondanks de schuldbewuste opstelling van wethouder Hoogeveen diende de oppositie toch een motie van afkeuring in.

[zie: SENSORCLUSTER, MOTIE VAN AFKEURING]                                                                 

Leave a comment

Your email address will not be published.

*



UA-78147984-1